Olifanten zijn pijlers van de natuur die duizenden jaren geschiedenis hebben doorstaan, maar vandaag de dag zijn ze aan het eind van hun Latijn.
De neiging bestaat om te denken dat hun verdwijning alleen te wijten is aan stropers die op ivoor jagen. Achter deze wrede realiteit gaat echter een veel groter probleem schuil: we stelen simpelweg hun thuis. Door hun bossen te vernietigen en hun migratieroutes af te snijden, veroordelen we deze reuzen tot een dodelijke zwerftocht.
Hun overleving hangt niet langer alleen af van de strijd tegen de smokkelaars - het hangt af van ons vermogen om hen een plek te geven op deze aarde.
Gelukkig zijn er oplossingen: de Capellino Foundation steunt bijvoorbeeld de Kilombero Elephant Ecological Corridor (KEC), die ons elke dag laat zien hoe coëxistentie met deze majestueuze dieren mogelijk is.
De leefruimte van de olifanten wordt elke dag kleiner door menselijke activiteiten:bossen worden gekapt om het land te bewerken, savannes worden broedplaatsen en wegen doorsnijden de natuurlijke paden die de kuddes altijd hebben gevolgd.
Volgens het Intergovernmental Scientific and Policy Platform on Biodiversity and Ecosystem Services (IPBES),
heeft de mens al 75% van de landmassa van de planeet veranderd. Voor een olifant die al generaties lang trouw is aan dezelfde routes, is een snelweg of een grote plantage een dodelijke val. Bovendien bevestigen deVerenigde Naties(VN) dat deze massale landbezetting de belangrijkste oorzaak is van het verdwijnen van wilde dieren in de wereld.
Zonder voldoende ruimte dringen kuddes uiteindelijk dorpen binnen op zoek naar water of voedsel. Enwanneer een boer zijn levenswerk in één nacht vernietigd ziet worden, wordt de olifant een vijand die moet worden gedood om het levensonderhoud van zijn gezin te beschermen .Conflicten tussen mens en wild nemen toe en de vergeldingsacties die daaruit voortvloeien worden nu door de International Union for Conservation of Nature (IUCN) geclassificeerd als een belangrijke oorzaak van sterfte.
Het creëren van geïsoleerde reservaten is niet langer voldoende. Het is noodzakelijk om veilige corridors te creëren zodat dieren zich kunnen verplaatsen zonder het pad van mensen te kruisen.
De ivoorhandel, die voortdurend in de gaten wordt gehouden door de Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora(CITES), draagt bij aan het gebrek aan ruimte.
Deze handel is des te verwoestender omdat het de hele organisatie van groepen vernietigt door matriarchaten als doelwit te nemen. In een olifantensamenleving zijn deze oudere vrouwtjes de leiders en bewaken ze het geheugen van de clan. Alleen zij weten waar ze water kunnen vinden tijdens grote droogtes of hoe ze gevaarlijke gebieden kunnen vermijden, een fenomeen dat is gedocumenteerd door de NGO Save The Elephants.
Het doden van een matriarch staat gelijk aan het uitschakelen van de leider van de kudde: zonderhaar verliezen de jongsten de referentiepunten die ze nodig hebben om te overleven in moeilijke tijden.
Het probleem wordt nog verergerd door de klimaatverandering: waterbronnen verdwijnen, waardoor olifanten gedwongen worden om willekeurig rond te trekken, waardoor het risico om in bewoond gebied terecht te komen toeneemt.
Gelukkig zijn er concrete oplossingen.
In Tanzania bewijst de Kilombero olifanten ecologische corridor (KEC) dat coëxistentie mogelijk is. Met steun van de Capellino Foundation heeft dit project het mogelijk gemaakt om een veilige doorgang te heropenen tussen het Udzungwa Mountains National Park en het Nyerere Reserve (voorheen Selous).
In ruil voor financiële steun en begeleiding om hun gewassen te beschermen, stemden de dorpen ermee in om deze corridor niet te gebruiken voor dieren.
Sinds april 2025 is deze doorgang officieel beschermd: olifanten reizen veilig en boeren bewerken hun land in vrede: het bewijs dat coëxistentie tussen wilde dieren en mensen wel degelijk mogelijk is.
Het beschermen van olifanten is veel meer dan een kwestie van sympathie. Deze dieren zijn echte ingenieurs van ecosystemen en geven vorm aan de wereld om hen heen:ze verplaatsen en verspreiden duizenden zaden via hun uitwerpselen, waardoor bossen opnieuw kunnen groeien; ze graven in de grond op zoek naar water of openen paden in de bush, ze creëren hulpbronnen en toegangswegen waarvan duizenden andere soorten, van insecten tot kleine zoogdieren, afhankelijk zijn.
Als olifanten verdwijnen, stort met hen het hele evenwicht in de natuur in. Ze redden betekent ervoor kiezen om grenzen te stellen aan onze expansie om een levende wereld te behouden. Het Kilombero-project wijst ons de weg: het is tijd om die elders te volgen.